skip to Main Content
Postbus 8152, 3503 RD Utrecht Lotgenotencontact

Wim van Herk: Ik ben een geluksvogel

Na bloedverlies bij de ontlasting deed de huisarts begin mei 2013 bij mij een rectaal toucher. Een latere endoscopie in het Catharina-ziekenhuis in Eindhoven bevestigde het vermoeden: endeldarmkanker. MRI-scans, een CT-scan en een echoscopie volgden. Bij een van die onderzoeken werd onverbloemd gesproken over ‘een omvangrijke tumor’. Volgens het protocol moest ik geopereerd worden: een rectumamputatie, waarna een stoma zou worden aangebracht.

Omdat die operatie een grote (buik)operatie zou zijn, ging ik op zoek naar eventuele andere mogelijkheden. Al spoedig belandde ik op de site van het AMC in Amsterdam, waar een laparoscopische operatie (kijkoperatie) mogelijk is. Begin juni ging ik op bezoek bij het Gastro Intestinale Oncologisch Centrum Amsterdam (GIOCA). Ook bij een later bezoek aan het Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis werden eerdere diagnoses bevestigd en was een (ook laparoscopische) operatie onvermijdelijk. Die operatie heeft tot op heden niet plaatsgevonden..

Half juni vond de eerste van totaal vijfentwintig bestralingen plaats, in combinatie met een chemotherapie in tabletvorm. Een tweede MRI vond plaats in het AMC, waarna ik werd doorverwezen naar het Academisch Ziekenhuis Maastricht (AZM). Daar wordt de ‘wait and see’-methode toegepast. Patiënten die bestralingen en eventuele chemotherapie hebben ondergaan, worden met diffusie-MRI onderzocht, om te bepalen of een tumor volledig weg is of niet. Er kan dan alsnog besloten worden tot een operatie, maar ook kan gekozen worden voor ‘rustig afwachten’. Arts en patiënt nemen een gezamenlijke beslissing. Patiënten die niet kiezen voor een operatie (alleen als de tumor is verdwenen) hebben veel minder last van complicaties en ervaren een betere kwaliteit van leven. Bij mij was de tumor nog zo groot dat ik werd terugverwezen naar het AMC.Ondertussen maakte Jolien Pon mij attent op de Transanale Endoscopische Microchirurgie (TEM): de (onder voorwaarden) operatieve verwijdering van een tumor in de endeldarm met een kijkoperatie via de anus, waardoor een definitief stoma kan worden voorkomen.

Eind september maakte ik een reis naar Edinburgh, waar mijn zoon al een aantal jaren woont. Deze reis was onwillekeurig bedoeld als afscheid: van mijn zoon en van het land, waar ik sinds 1989 elk jaar kom. Het is mijn tweede vaderland. Na thuiskomst volgden een MRI- en een PET-scan en een endo-echografie, nu in het Catharina-ziekenhuis, waar de bestralingen hadden plaatsgevonden. Kennelijk waren die bestralingen zo nauwkeurig geweest dat de aanvankelijk omvangrijke tumor was gereduceerd tot 3 mm. Dat kreeg ik eind oktober op mijn 70ste verjaardag te horen en dat was het allermooiste cadeau. Om de zes weken vonden een MRI-scan en een endoscopie plaats. Bij het laatste werden ook een paar biopten weggenomen, wat tot extra spanningen leidde. Maar bij de uitslag in februari werd niet meer over een tumor gesproken, maar over ‘restverschijnselen van een ontsteking’. De volgende controles vinden niet meer om de zes weken plaats, maar over drie maanden.

Het is niet helemaal te bevatten dat dit is gebeurd. Ik zie mezelf als een geluksvogel, helemaal als ik me realiseer hoeveel mensen wèl geopereerd zijn, wèl een stoma dragen. Vanuit een grote mate van betrokkenheid wil ik in mijn praktijk (www.praktijkwimvanherk.nl DOET HET NIET!!!!!!!!!!!!!) mensen bijstaan die worstelen met gevoelens van machteloosheid, verdriet en angst.

Naschrift: Helaas moest Wim toch geopereerd worden omdat de tumor terugkwam.

Wim
Verschenen in Doorgang 47 blz. 27
Download

Back To Top
X