Wat is een Barrett-slokdarm?
Bij een Barrett-slokdarm zijn de cellen van het slokdarmslijmvlies veranderd. Het is hierdoor niet meer wit of parelmoer van kleur maar zalmroze. Net als het slijmvlies van de maag. De veranderde cellen kunnen uiteindelijk leiden tot slokdarmkanker.
Omdat een Barrett-slokdarm niet altijd klachten geeft, weten mensen vaak niet dat ze er een hebben. Bij mannen komt een Barrett-slokdarm vaker voor dan bij vrouwen.
Hoe ontstaat een Barrett-slokdarm?
Een Barrett-slokdarm kan het gevolg zijn van beschadigingen van het slijmvlies aan de binnenkant van de slokdarm. Vaak is chronische reflux, het terugstromen van maaginhoud in de slokdarm, hier de oorzaak van. Door de zuren beschadigt het slijmvlies van de slokdarm. Na verloop van tijd kan het slijmvlies gaan ontsteken. Bij een chronische ontsteking kan de structuur van het slokdarmweefsel veranderen. Het normale slijmvlies van de slokdarm wordt dan vervangen door Barrett-slijmvlies.
Hoe wordt de diagnose Barrett-slokdarm gesteld?
Vaak weet je niet dat je een Barrett-slokdarm hebt. Een Barrett-slokdarm is aan aan de buitenkant niet te zien en geeft meestal geen klachten. Wel kan een branderig of pijnlijk gevoel achter het borstbeen of problemen met het zakken van het eten wijzen op een Barrett-slokdarm.
Om te beoordelen of je een Barrett-slokdarm hebt, bekijkt de arts de binnenkant van de slokdarm. Dit gebeurt met een endoscopie. Bij een endoscopie kijkt de arts met een dunne, buigzame slang via je mond in je slokdarm. Aan het uiteinde van deze slang zit een kleine camera.
Tijdens de endoscopie kan de arts ook kleine stukjes weefsel uit de wand van de slokdarm halen. Dit heet een biopt. De patholoog onderzoekt dit weefsel onder de microscoop. De uitslag bespreek je daarna met je arts.
De behandeling van een Barrett-slokdarm
Er is een kleine kans dat een Barrett-slokdarm uiteindelijk leidt tot kanker onderin de slokdarm: een adenocarcinoom van de slokdarm. Daarom wordt een Barrett-slokdarm behandeld en de uitbreiding met een endoscopie in de gaten gehouden. Welke behandeling je krijgt, hangt af van hoe erg het slijmvlies veranderd is. Als het weefsel sterk veranderd is, is de kans op slokdarmkanker groter.
De volgende behandelingen zijn mogelijk als je een Barrett-slokdarm hebt:
- Voorkomen dat het Barrett-slijmvlies groter wordt: Om te voorkomen dat het Barrett-slijmvlies groter wordt, is het belangrijk dat er zo min mogelijk maagzuur terugstroomt naar de slokdarm. Maagzuur kan het slijmvlies in de slokdarm verder beschadigen. Daarom kun je maagzuurremmers krijgen.
- Weghalen of behandelen van het Barrett-slijmvlies: Soms wordt het Barrett-slijmvlies behandeld met radiofrequente ablatie. Dit is een behandeling waarbij het afwijkende slijmvlies met warmte wordt weggebrand. De warmte zorgt ervoor dat de afwijkende cellen verdwijnen. Als het slijmvlies sterk veranderd is, of als er sprake is van een heel vroeg stadium van kanker, kan de arts het afwijkende weefsel soms weghalen met een endoscoop. Een endoscoop is een dunne, buigzame slang met een camera. De arts brengt deze via de mond in de slokdarm. Via de endoscoop kan de arts een deel van het afwijkende weefsel uit de slokdarm weghalen.
